اطلاعات تماس

قرارگاه عبدالله رضیع

دسته: کودک و والدین

ارتباط متقابل کودک و والدین

در تربیت فرزند عجله نکنید

 اگر فرزندتان همکاری نمیکند از پوشک گرفتن فرزندتان عجله نکنید. شما تا ۳ سالگی وقت دارید.

انتظار تمیز نگه داشتن اتاق را از فرزند نوپای خود نداشته باشید. از ۳سالگی کودک می تواند مسئولیت های کوچک را بپذیرد.

 برای تمیز غذا خوردن فرزندتان اصرار نکنید. کودکان از ۲ سالگی می توانند قاشق به دست بگیرند

و از ۳ سالگی می توانند آداب غذا خوردن را بیاموزند.

برای آموزش آکادمیک مانند نوشتن، زبان دوم، ورزش حرفه ای عجله نکنید.
بهتر است بعد از ۶ سالگی شروع کنید.

 

 فشار آوردن روی کودک زمانی که آماده نیست تنها اختلال در مسیر رشد کودکتان بوجود می آورد.

گفتگوی بهتر با فرزندان

در حین صحبت کردن، از کودک خود بخواهید به چشم هایتان نگاه کند

چرا که از آنجایی که حواس کودکان به آسانی پرت می شود، لازم است اطمینان حاصل کنید که

به هنگام صحبت کردن به شما نگاه می کند. اگر کودکتان از نگاه کردن به چشمان شما می ترسد

یا احساس ناراحتی می کند، به او بیاموزید تا به دهان یا تمام صورتتان نگاه کند.


سعی کنید آرام ولی محکم صحبت کنید. اگر هنگامی که کاری از کودکتان می خواهید صدایتان را بلند می کنید،

کودک یاد می گیرد تا هنگامی که صدایتان را به حداکثر نرسانده اید، به شما بی توجهی کند.

با جملات ساده صحبت کنید. از کلماتی که کودکتان نمی فهمد استفاده نکنید،

سعی کنید ساده و روشن حرف بزنید. دستورات و توضیحات طولانی ممکن است

باعث فراموش شدن بخش های اصلی صحبت تان شود. در ضمن یاد بگیرید پرچانگی نکنید.

احساسات تان را به کودک بگویید، بدون آن که به طور مستقیم از کودک انتقاد کنید،

به او بگویید که در مورد اعمال و رفتارش چه احساسی

‍ والدین موفق اول گوش می‌کنند، بعد حرف می‌زنند:

*والدين موفق قبل از آنکه حرف بزنند به صحبت‌های فرزندشان گوش می‌کنند.

*هر چه بیشتر گوش می‌کنند فرزندشان بیشتر برایشان تعریف می‌کند و این یک مکالمه موثر محسوب می‌شود.

* آنها می‌دانند که اعتماد به نفس، سنگ بنای سلامت عاطفی و روانی است و

فرزندشان در صورتی اعتماد به نفسی محکم و پایدار پیدا می‌کند که خودش انتخابگر باشد

و تحت نظارت والدین، خودش تصمیم بگیرد.

*وقتی می‌خواهند رفتار منفی او را تصحیح کنند لااقل دو رفتار را پیشنهاد می‌کنند تا خودش انتخاب کند

راهكارهای حذف” دروغ گويي” در كودكان

 دور کردن عوامل ایجاد ترس در كودك

عدم تنبیه كودك به خاطر اشتباه

تشويق كودك به راستگويي

دادن آزادي هاي لازم به كودك

عدم به كار گيري زور و اجبار برعليه كودك

پذیرفتن كودك آنگونه كه هست

پرورش خصلت راستگويي

دروغ نگفتن به كودك

عمل کردن به قول ها

با فرزندان خود وقت صرف کنید

کمی دست از کار بکشید و فرصتی را صرف فرزندان خود کنید؛ فرزندان شما این از خودگذشتگی شما را می بینند

و آن را هرگز فراموش نمی کنند؛ هر چه بیشتر به فرزندان خود برسید،

از ناحیه آنها رضایت خاطر بیشتری پیدا می کنید؛ تنها خرج آنها را به دوش کشیدن کافی نیست.

 

⏰ والدین باید با فرزند خود و به خاطر او، وقتی را به اتفاق بگذارنند؛

به اتفاق بازی کنند؛

برایش کتاب بخوانند؛

در انجام تکالیف مدرسه به او کمک کنند؛

از او درباره دوستانش بپرسند؛

زیاد حرف نزنند و گوش شنوا باشند

تا دریچه های دل فرزند به روی شما گشوده شود.

نکته ای با پدران و مادران عزيز

لطفا هرگز با كودك خود درددل نكنيد. او سنگِ صبورِ شما نيست.او پناهِ شما نيست. او كودكى ست كه شما به دنيا دعوتش كرديد.

اينكه از رنج هاى خود به او بگوييد فقط او را مضطرب ميكند.

بارها ديده ام مادران و پدران به فرزندشان ميگويند:
من به خاطرِ تو اين زندگى رو تحمل ميكنم!
من به خاطر تو با مادر/پدرت زندگى ميكنم!
من به خاطرِ تو فلان كار را ميكنم.


آيا يك بار با خودتان فكر كرده ايد كودك با آن ظرفيتِ كمش دچارِ چه كابوس هايى ميشود؟
اينكه كودك مدام دلواپسِ والدينش باشد يك اختلال است، نه نشانه ى فرزند صالح بودنش.
كودكى كه با حرف هاى والدينش مجاب ميشود كه بايد مراقب آنها باشد، يك آسيب ديده ى واقعيست.

 دکتر فرهنگ هلاکویی

مقايسه كودكان

در کار کردن با کودکان سعی کنید مساوات و عدالت را رعایت کنید.

چنانچه کودکی زیبا آفریده شده یا از امتیاز دیگری برخوردار است.

اجازه ندهید این گونه امور احساستان را تحت تأثیر قرار دهد

و تبعیض قائل شوید و به او توجه بیش از حد معمول ابراز دارید.

(اصل مهار احساسات)

گوش نکردن بچه ها

مهمترین علل گوش نکردن بچه ها به والدين

 

🔹شما الگوی خوبی نبودید:

شما باید الگوی خوبی در زمینه گوش کردن باشید. به او نشان دهید که شنونده خوبی هستید.

مهم نیست او در چه سنی قرار دارد، باید ببیند که شما در گفت و گو با دیگران چگونه رفتار می کنید و چگونه به دیگران گوش می دهید.

وقتی با شما صحبت می کند مستقیم به او نگاه کنید. وقتی حرف می زند به صفحه تلویزیون یا کامپیوتر خیره نشوید.

به او نشان دهید که به حرف هایش توجه می کنید و اهمیت می دهید. توجه داشته باشید که بچه ها تقلید کننده های خوبی هستند هر جور که با آنها رفتار شود رفتار می کنند و بدانید که دو صد گفته چون نیم کردار نیست.

 

 

🔹به فریاد کشیدن و جیغ زدن متوسل می شوید :

اکثر والدین وقتی می بینند بچه به حرف آنها گوش نمی کند فریاد می کشند. این کار را بدتر می کند. والدین بايد آرام تر و مهربانانه تر صحبت کنند. نجوا کردن یک درخواست، نتیجه مثبت تری دارد تا اینکه صدا را بلندتر کنیم.

وقتی پدر و مادر با تُن و آهنگ صدای مهربانانه و آرام تری صحبت می کنند بچه ناخودآگاه بیشتر تمایل پیدا
می کند که گوش دهد.

 

🔹جملات شما با کلماتی مثل اگر، تو، چرا شروع می شود :

وقتی جمله را با این سه کلمه شروع می کنید در واقع کودک تمایلی به شنیدن ندارد و از شما رویگردان می شود به این علت که:

اگر: گاهی می تواند یک کلمه تهدیدآمیز باشد و او را بترساند و بچه ها همیشه از ترس فرار می کنند مثلا: اگر به حرفم گوش نکنی …

تو: با گفتن کلمه تو، کودک احساس می کند که از سوی شما مورد حمله قرار گرفته و شخصیتش مورد تهدید قرار می گیرد، به خصوص وقتی کلمات اغراق آمیز در مورد رفتارش به کار ببرید مثلا: تو هیچ وقت به حرف های من گوش نمی دهی!

چرا: با این کلمه از کودک خود می خواهید که چیزی را توضیح دهد، کاری که معمولا بچه ها قادر به انجامش نیستند مثلا: چرا به من گوش نمی کنی؟

هيچگاه جملات خود را با این سه کلمه شروع نکنید تا بچه ها از شما گریزان نشوند.

 

 

🔹بدون اینکه توجه آنها را جلب کنید شروع به صحبت کردن می کنید :

گاهی بچه به شما گوش نمی کند یا به حرف های شما توجهی نشان نمی دهد، چون توجهش جلب نشده یا تمرکز ندارد.

وقتی می خواهید با او صحبت کنید ابتدا مطمئن شوید که توجه او را جلب کرده اید. به خصوص در مورد بچه هایی که به راحتی تمرکز خود را از دست می دهند.

برای جلب توجه کودک چند راه توصیه می شود که عبارتند از:

1️⃣در مقابل بچه بنشینید و به صورت و چشم های او نگاه کنید.
2️⃣با مهربانی و به آرامی صورت او را بالا نگه دارید که به چشمان شما نگاه کند.
3️⃣در ابتدای صحبت کردن از جملاتی نظیر این استفاده کنید: لطفا به من گوش کن.
4️⃣هر وقت به چشمان شما نگاه کرد، صحبت را شروع کنید. در طول صحبت می توانید با مهربانی دستان او را بگیرید یا دست روی شانه هایش بگذارید تا توجه او به شما باشد.

 

 

🔹به جای حرف زدن از او سوال می پرسید :

اگر می خواهید بچه از قوانین خانه و خانواده شما اطاعت کند لطفا درخواست خود را صریح و بدون سوالی کردن آن به کار ببرید.

مثلا به جای اینکه بگویید: می خواهی حمام کنی؟ بگویید: الان وقت حمام کردن است، لطفا برو حمام.

 

 

🔹زمان و وقت صحبت کردن شما مناسب نیست :

یعنی این که بچه در حال انجام دادن تکالیفش است و روی آنها تمرکز کرده آن وقت شما می خواهید تمرکزش را بر هم زده و او را آماده کنید که به حرف شما گوش کند.

مناسبتر این است که شما از قبل به او بگویید که می خواهید ظرف چند دقیقه دیگر با او صحبت کنید و در مواقعی که کار ارزشمندی مثل کتاب خواندن یا انجام تکالیف مدرسه را انجام می دهد
مزاحمش نشوید.
مثلا می توانید بگویید: سارا! چند دقیقه دیگر می خواهم با تو حرف بزنم.

دكتر مونا فلسفي
(درمانگر كودك)

بازی های مفید برای کودکان

بازی با کودکان باید به گونه ای باشد که حس خلاقیت کودکان را برانگیزد و برای رشد هوشی و حرکتی کودک به کار گرفته شود.

روش های بازی با کودکان

زمان بازی با کودکتان فقط زمان بازی و سرگرمی نیست، بلکه زمان آموزش درسهای زندگی به کودکتان هم می باشد. تازه ترین تحقیقات حاکی از آن است که خلق و خو و عادات انسان از دوران جنینی و 2 سال اول زندگی وی ناشی می شود و این نکته اهمیت آموزش و روش صحیح تربیت در سنین ابتدایی تولد کودک را نمایان می سازد. در این مقاله ما بازیهایی را به شما پیشنهاد می دهیم که علاوه بر سرگرم کردن کودکتان آموزشهایی را در جهت ایجاد خلاقیت و تقویت هوش و افزایش سطح هوشیاری کودک دلبند شما فراهم می آورد.بازی با کودکان

بازی با کودکان

بازی ، فعالیتی جسمی یا ذهنی هدف دار به صورت فردی یا گروهی است و موجب بروز نیازهای کودک می شود، بازی وسیله طبیعی کودک برای بیان «خود »است. «آلفرد آدلر» می گوید:بازی را نباید روشی برای وقت کشی دانست و «گری لندرث» اظهار می دارد که «بازی کودک مساوی است با صحبت کردن بزرگسال ، بازی و اسباب بازی، کلمات کودکان است».

بازی 5 ویژگی دارد:
از درون برانگیخته می شود، آزادانه انتخاب می شود ، لذت بخش است ، واقعیت گریز است و بازی کنان به طور فعال در آن شرکت دارند.
برای درک بیشتر دنیای کودکان باید آن ها را در هنگام بازی مشاهده کرد.در این جا به معرفی بازی هایی می پردازیم که می تواند توسط والدین و یا مربیان در مهد کودک ها برای رشد هوشی و حرکتی کودک به کار گرفته شود:

بازی تشخیص چپ و راست (هدف:جهت یابی، تصور بدنی)
بازی به دو صورت انفرادی و گروهی انجام می شود.
دستورات بازی:
دست راست بالا
دست چپ بالا
دست راست و پای چپ بالا
دست راست و پای راست بالا
دست چپ و پای راست بالا
دست چپ و پای چپ بالا
با دست راست گوش چپ را بگیر
با دست چپ گوش راست را بگیر.
دست راست را روی پای چپ بگذار.
دست چپ را روی پای راست بگذار.
در بازی انفرادی از کودک می خواهیم علاوه بر تشخیص چپ و راست خود، چپ و راست فرد مقابل را که می تواند راهنما باشد، تشخیص دهد.

دستورات بازی با کودک می تواند به این شکل باشد:


دست راست خودت را روی پای چپ من بگذار.
با دست چپ دست راست من را بگیر.
پای چپ خود را مقابل پای راست من بگذار.
با دست چپ گوش راست من را بگیر.
دست راستت را روی پای چپ من بگذار.
کودک باید در ضمن اجرا با صدای بلند کاری را که انجام می دهد، تکرار کند مثلا «با دست راستم گوش چپ شما را گرفتم».
بازی نقش معکوس(هدف:درک احساسات دیگران، آموزش مسائل اجتماعی و عاطفی)

دو صندلی مقابل یکدیگر قرار می دهیم و از کودک می خواهیم که موضوعی را در ارتباط با معلم یا پدر و مادرش به صورت نمایشی بازی کند.
کودک باید روی یک صندلی نقش خودش را بازی کند و بر روی صندلی دیگر نقش فرد مقابل خود را که می تواند معلم، خواهر، پدر یا مادر باشد، بازی کند.
می توانید موضوع را انتخاب کنید. به این صورت که به کودک بگویید روی یک صندلی نقش معلم و روی صندلی دیگر نقش دانش آموزی را بازی کند که تکالیف خودش را ننوشته است.
بازی نقش(هدف:آموزش مسائل اجتماعی، برخورد با موقعیت های مختلف ، رفع خجالت)
از کودکان می خواهیم نقش های مختلف را به صورت انفرادی یا گروهی و حالت تئاتر اجرا کنند. کودکان می توانند از قبل با یکدیگر هماهنگی نمایند و با رقابت در دو گروه نمایش را اجرا کنند. نقش ها و موضوعات می تواند درباره مسائل خانوادگی:پدر، مادر، خواهر، برادر و…، مسائل مدرسه:معلم، مدیر، ناظم، دانش آموزان، سرایدار و… مسائل اجتماعی:احوال پرسی، خداحافظی ، احترام به دیگران، پرهیز از خشونت با نمایش دعواهای ساختگی و…باشد.
بازی آموزش نقش(هدف:نحوه برخورد با موقعیت های مختلف،افزایش توان کلامی، حافظه)
تئاتری براساس موضوعی انتخاب می شود، مثل کودکی که نمرات خود را از مدرسه گرفته و به پدرش نشان می دهد.حرکات ضمن بازی و محاورات کلامی باید به کودک آموزش داده شود.
کودکان باید همین موضوع را بازی کنند، چون ایفای نقش چندین بار تکرار می شود کودکان نیز مسائل را حفظ می کنند، حرکات را می آموزند، اجرا می کنند و می دانند که در مقابل موقعیت های گوناگون چه واکنش کلامی یا حرکتی از خود بروز دهند در این بازی راهنما به عنوان کارگردان نقش مهمی دارد و باید رهبری نقش ها را بر عهده گیرد.

کودک خشمگین

کودک خشمگین را به حال خود رها نکنید، خشم او را خنثی کنی.

  1. با بیانی ساده با کودک خشمگین خود صحبت کرده و از او بخواهید درباره چیزی که موجب عصبانیتش شده حرف بزند مثلا بگوید: به نظر عصبانی می‌آیی؟ مثل اینکه دوستت مداد تو را برداشته؟

  2. احساساتش را تأیید کنید. مثلا بگویید: من هم اگر جای تو بودم عصبانی می‌شدم .

  3. برایش توضیح دهید که ضربه زدن یا کارهایی شبیه آن راه درستی برای غلبه بر خشم و عصبانیت نیست .

  4. از او بپرسید: فکر می‌کنی حالا که این کار را انجام دادی، دیگران و به خصوص دوستی که علیه او موضع گرفتی درباره تو چطور فکر می‌کنند؟

  5. عواقبی برای کار اشتباهش در نظر بگیرید، مثلا کمی از امتیازاتی که برایش در نظر می‌گرفتید کم کنید .

  6. زمانی که کودک آرامش خود را پیدا کرد او را به عذرخواهی از دوستش تشویق کنید.

نکته ای با والدین

اگر در حین یکی از این خط‌خطی‌های دیواری، به چهره کودکتان دقت کرده باشید

حتماً متوجه آرامش و رضایتی که بابت این کار در چهره او موج می‌زند شده‌اید، درست برعکس احساسی که شما دارید .

از دید بچه‌ها این نقاشی‌های دیواری چند معنی مهم دارند:

یک کشف مهم.
برای کودکی که مداد را به در و دیوار می‌کشد تماشای اثری که از خودش به جا می‌گذارد، یک کشف مهم است.

من می‌توانم.
برای کودک تأثیرگذاری بر محیط مساوی با احساس توانمندی است. بچه‌ها با حواسشان فکر می‌کنند، یعنی با چیزهایی که می‌توانند لمس کنند، ببییند، بچشند و.. .

نقاشی دیواری هم برای کودک شما یک جور تمرین فکر کردن به شیوه حسی است.